ابن ابي سلمي (530 - 627 م .) . شاعر عرب در دوره جاهليت و از اصحاب معلقات . وي در وصف دقيق و تنسيق کلام متين بود و از مشهورترين شعراي عصر خود به شمار مي رفت . او را ديواني است و يکي از سه شاعر متقدم عرب است و آن دو ديگر امروءالقيس و نابغه ذبياني اند. خلقي عالي و منزلتي بزرگ و ثروتي فراوان داشت . اغلب خويشاوندانش از جمله پدر و خال و خواهر و ... او شاعر بودند و اشعار او در روح عرب تاثير فراوان داشت و در نزد امراء ذبيان خصوصاً هرم بن سنان و حرث بن عوف مقرب بود... زهير به تهذيب و تنقيح اشعار خود اهتمام داشت تا آنجا که قصايد وي به «حوليات » معروف گرديده است ، زيرا هر قصيده را در چهار ماه تنظيم مي کرد و چهار ماه آنرا بر شعراء ديگر عرضه مي داشت و بدين طريق اشعارش در غايت رواني و جودت و با پند و موعظه آميخته بود و از بکار بردن الفاظ سست و لغو احتراز مي کرد. معلقه وي با اين بيت آغاز ميشود:
«اء مِن ام اوفي دمنة لم تکلم
بحومانة الدراج فالمتثلم